Door verder te klikken op onze website, accepteer je cookies en vergelijkbare technieken. 

| Meer informatie

Sluiten
Menu

Mantelzorger zijn, hoe voelt dat?

Het is zomer 2016 en Isa is in Frankrijk met haar hele familie op vakantie. Haar vader valt ernstig en breekt zijn rug ter plekke. Door complicaties overlijdt hij in Frankrijk. Door zijn plotselinge dood kwam de zorg voor haar moeder, die dementie heeft, bij de rest van de familie te liggen. Eerst alleen bij de familie, later werden vrienden en thuiszorg toegevoegd. Om te zorgen dat haar moeder thuis kon blijven, schakelde Isa mantelzorgondersteuning in.

Isa en Sophie
* Isa en Sophie

In één klap mantelzorger

Ze merkten wel dat er iets mis was met hun moeder. “Een aantal jaar voordat mijn vader stierf, hebben we het wel gehad over Alzheimer. Hij zag de beginnende verschijnselen, maar wilde niet dat ze allerlei onderzoeken kreeg. Mijn vader zorgde heel goed voor mijn moeder en daardoor hoefde de diagnose ook niet gesteld te worden.”

Isa vond dat het hier na de zomer wel tijd voor was.“Toen we weer thuis waren, zijn we bij een geriater langsgeweest en die constateerde dat er inderdaad dementie aanwezig was.”

Na de dood van haar vader, neemt de familie de zorg van Isa haar moeder over. “Dit begon met elke middag. Dit was een familielid, vriendin of iemand van de thuiszorg, die tussen 15.00 uur ‘s middags tot 20.00 uur ‘s avonds bij haar moeder was. Mijn moeder is altijd heel actief geweest, fysiek sterk en vermaakt zichzelf heel erg. Ze naaide en borduurde dan, ze keek wat tv en ging dan weer verder borduren.”

Niet meer eten

Na enige tijd merkte Isa dat haar moeder minder ging eten. “Ze at niet meer goed, ze wist niet meer wat ze had of hoe ze dat moest doen. We hebben de thuiszorg gevraagd om overdag langs te gaan. Plus wij zorgden dat we eerder bij haar waren. We hadden hier een hele planning voor gemaakt met z’n vijven.”

Situatie weer opgelost, zou je denken. Het zorgteam kwam eerder en zorgde voor lekkere recepten en namen de tijd, zodat haar moeder weer goed at. Wat Isa opviel was dat haar moeder het heel goed deed bij haar en haar familie, maar als de thuiszorg langs was geweest, minder. “Na een tijdje wist ze niet meer wat ze moest doen. Ze raakte de weg kwijt, ze wist niet meer wanneer ze wat moest eten. Dit was vooral als de thuiszorg er was. De vluchtigheid deed weinig goeds voor mijn moeder. Ze klapte dan dicht.”

Isa ging het gesprek aan met de thuiszorgorganisatie en kwam erachter dat de thuiszorgmedewerkers geen kopje soep mogen opwarmen of langer konden blijven. “Ik vind dit bekrompen van de overheid, niet van de organisatie. Die medewerkers kunnen er niks aan doen en hebben zich maar aan de planning te houden.”

Op zoek naar een oplossing

Maar Isa is Isa niet als ze niet op zoek gaat naar een oplossing. Samen met de thuiszorgorganisatie ging ze nadenken over andere mogelijkheden voor de situatie van haar moeder. Want zo het kon niet doorgaan.“Samen met de thuiszorgorganisatie zijn we opzoek gegaan naar oplossingen. De oplossing was dat wij, mijn broers en vrienden, de hele dag bij haar zouden zijn.”

Crisis opgelost! Maar dat bleek voor korte duur, want de hele dag op je moeder passen vergt veel energie en is moeilijk te combineren. Voor 3 jaar is er langzaamaan iedere dag en nacht iemand aanwezig bij haar moeder.

“De hele dag bij haar zijn was zwaar. Ik bleef dan 3 nachten bij haar en dat was wel pittig. Op het laatst zei mijn broer ook dat hij het niet zo kon volhouden, hij kon niet zo intensief ondersteunen. Hij werkte fulltime en de periode voor kerst, was altijd pieken voor hem. Hij kon dit niet combineren.”

Ja, wat wordt dan de oplossing? “Toen heb ik de beslissing genomen om de totale zorg over te nemen. Ik wilde haar thuishouden. Mijn man zei: ’Laat haar niet vereenzamen en doe alles wat je kan’. Ik ging wel op zoek naar meer mensen die konden helpen”.

Zo gezegd, zo gedaan. Ze vulde het zorgteam aan met de buurvrouw en meer familieleden.

Er moest hulp bij

In de zomer 2019 viel Isa haar moeder van een trappetje, ze at steeds minder en kon de thuiszorg niet tijd geven. Dat was voor Isa het punt om meer hulp in te schakelen. “Zo hielden we het niet vol. Na 3 jaar zelf doen, hadden we hulp nodig. Ik vroeg de thuiszorgorganisatie of zij organisaties kenden die mij hierbij kunnen helpen. Zij kwamen met een aantal opties en ik ben gaan kijken wat het beste paste, wat een schappelijke prijs had en heb verschillende gesprekken gevoerd. Mantelaar zat hier ook tussen en deze sprak mij aan om het feit dat studenten ondersteuning bieden en het een jonge organisatie is. Ik zag dat als een goede combinatie met mijn moeder.”

Samen met Mantelaar werd de puzzel van diensten compleet gemaakt. “We hebben nu een zorgteam van 10 mensen die voor haar zorgen. De buurvrouw, familie, vrienden en de studenten van Mantelaar.”

Vrijheid

De eerste zorgstudent werd ingezet en Isa voelde zich verlicht. Ze is zo enthousiast dat ze snel de tweede student inschakelt. “Zij luisteren naar mijn moeder en dat vind ik heel fijn. Ze gaan de strijd niet aan met haar, wat averechts werkt. Ze zakt steeds verder weg en vergeet soms wie wie is en ze pakken deze vergeetmomenten van mijn moeder zo goed op.”

Isa heeft nu 4 studenten die meegaan in de zorgplanning van haar moeder. “Het geeft zoveel vrijheid. Ik ben er 2 dagen en de rest van het team de andere dagen. En ik vind het heel fijn dat ik daarna met een gerust hart naar huis kan. “Voor de inzet van de studenten heeft Isa een Persoonsgebonden budget (PGB) voor haar moeder aangevraagd.“Ik kwam erachter dat zorg duur is. We hebben een PGB voor haar aangevraagd en dit helpt, want om alles particulier te bekostigen is niet te doen. Nu worden de meisjes vanuit het PGB betaald en dit gaat hartstikke goed.”

Nooit het gevoel gehad van een mantelzorger

“Nooit heb ik het gevoel gehad dat ik mantelzorger was. Ik zorgde gewoon voor mijn moeder. De term mantelzorg hoorde ik steeds meer in het nieuws of in het verpleeghuis, maar ik zag mijzelf niet als een mantelzorger. Maar het is wel gewoon een beroep. Als je de zorg goed regelt en organiseert, dan kun je je naaste lang thuishouden. En dat is iets wat je toch het liefst wil.”

Bekijk hier de mogelijkheden in uw regio  Vraag meer informatie aan

Auteur: Thea Prins

U bevindt zich hier: